Όλα είναι πάρα πολλά

Αυτός ο κόσμος χωρά τα πάντα: χαλα­σμένα αμά­ξια με υπαρ­ξιακά, απέ­ντα­ρους ηθο­ποιούς, φιλό­δοξα κορί­τσια, μποντυ­μπιλ­ντε­ράδες ταγ­μένους ενά­ντια στην το­ξική αρρε­νω­πό­τητα, γερα­σμένους κατα­στα­σιακούς με αντι­συμ­βα­τικές ιδιο­λέ­κτους, χρημα­το­δο­τούμενα από ΕΣΠΑ εμ­φυ­τεύ­ματα που σε κά­νουν αρ­κετά έξυ­πνο για μια θέση στο δη­μό­σιο. Υπάρ­χει άρα­γε τρό­πος να χωρέ­σουμε κι εμείς στο το­πίο χω­ρίς να θυ­σιά­σουμε την ηθι­κή, την ταυ­τό­τητα ή τη λο­γική μας;